23 September, 2014 - 10:59

ЕСЕНИН

Өлең теріп шерлі аспанның қойнынан,

Сергей, саған ойым менен бойды ұрам.

Сен асылып өлген арқан «бақытты»:

ең соңғы рет қатты «құшқан» мойныңнан.

 

Іңкәр қылып жүрген күнде бізді әлгі,

Сезіміңнен өлең болып із қалды.

Сол бір арқан күлер, бәлкім, кекетіп,

Саған қолы жете алмаған қыздарды.

 

Сұм сойқанның запыранды заңына әр,

Сендік Рух осал емес бағынар.

Өзің сүйген арулардың ернінде,

Әлі күнге сағыныштың табы бар.

 

Еліктірген, желіктірген Түн әні,

23 September, 2014 - 10:56

Өзегін өкініш өртеген Ана

Немесе

сорлы Ананың монологы

 

Өз сәбиін өзі өлтірген сорлы Ана екі айдан

кейін жындылар ауруханасында

қайтыс болды. Белгісіз себеп...

Тек үстел үстінде бір бет қағаз бен

қалам жатты...

(эпиграф)

 

Кеше... Кешке... Кешқұрым,

Сәбиімнің зарлы даусын естідім.

Құлағымда шырылы тұр, ал сосын,

Елес берді кескіні.

 

Балапаным, көжегім,

Анаң сорлы таба алмай жүр өз емін.

23 September, 2014 - 10:55

Жүректерді тоқтатушы

(Әңгіме)

Онымен жақсы араласамын. Ақ көңіл, қарапайым, білімді, өте жұмсақ адам. Қайта -  қайта сөйлесе бергім келеді. Мазалап жүрген сұрақтарымды қоямын. Жауаптары қанағаттандырады.

23 September, 2014 - 10:53

Он алты жастағы қыздарға

Арқау болған талай назды жырларға,

Аттарыңды жазайын ба қырларға?!

Он алты мың гүл силар ем толтырып

Он алтыға жаңа толған қыздарға.

 

Орағытып құлатады көздерің ,

Шақырсам да мені бір ақ сезбедің.

Сондықтан да мен сендерге ғашықпын,

Он алты жас ең әдемі кездерің.

23 September, 2014 - 10:52

Жүрек мұңы

 Көңілсіз күрсінді түнгі аспан

Жүректің дүрсілін мұң басқан

Көңілім көктемгі  бұлттардай

Ғашықтық  дертімен ымдасқан

 

Қиялым қоналмай көкте жүр

Селдетіп өтермін төкпе жыр

Пенденің кеудесін мекендеп

Кеземін азірше тәтті өмір

 

Кеудемнің қайғысын бөлісші

Сен менің тілімнен мұң ішші

Тәттім- ау мен саған үйрендім

Ақ жарқын үніңмен келісші

 

Қымбаттым, тағы да, алдашы

Жұмбақ  тым  жаңарын, арбашы

Ұйқысыз түндерді жетектеп

23 September, 2014 - 10:51

СЕРЕНАДА

Жақұт жүрек….
Саған ғана өмiрлiк бақыт тiлеп.
Өткен шақтың ұшқыны сақталыпты,
Ойға алсам сәттерiм бақытты тек.
Қиындылар…
Сезесiң бе өзiң деп қиын жылау.

Бiле жүршi сонда да ең қиыны,
Бере алмас тағдырдың сиын сұрау.
Сенер ем бiз…
Бәрiбiр бiр бақытқа кенелермiз.
Бiрде күн боп күлiмдеп құшақ жайсақ,
Ендi бiрде жауын боп себелермiз.

Жалын мұңда…
Бiр көруге зар қылып жалындырма.
Қимастықпен алысып жүргенiмде,
Қоштасумен қосылып сағындырма.

23 September, 2014 - 10:48

Күз-ғұмыр

Бізді осылай ажыратты  Күз келіп,

Менде үміт қалып қойды, Сізде үміт...

Таптап жүріп, тағдырымыз жазылған,

Жапырақты іздедік.

Ақ жауындар айтушы еді Күз мұңын,

Ұнаттым мен. Ұнаттыңыз Сіз бұрын.

Тамшылардай талай сәтке куәгер,

Түсінеді бізді кім?

Жылап тұрып табыстырған Күз жалған,

Менде арман көп болатын, Сізде арман...

Сол бақыттың солатынын кім білген,

Сәл кешірек, ызғардан.

Көңілдерді құлазытты Күз неше,

Менде сәл-сәл қимастық бар. Сізде ше?..

23 September, 2014 - 10:47

Жаныма жұмбақ күй тұнып ауыр,

Қана алмай кеткем сиқырыңа бір.

Кездесе кетсем үздіктіретін

Сұлуым едің сүйкімі лағыл.

 

Шашылған шақта жүзіңнен жақұт

Табатындай-ақ ізіңнен бақыт.

Сырғаңдай діріл қағатын жаным

Мойылдай көзің сүзілген уақыт.

 

Даусының тәтті сазынан ерен,

Жолына жыр боп жазыла берем.

Ауызын ашса ай-жұлдыз құлап

Өріле кеткен назынан өлең.

 

Нәзігі ме едің нәресте жырдың

Әлемі ғажап ән ескегіңнің.

Көрмей-ақ кетсем қайтетін еді

23 September, 2014 - 10:45

АҚЖОЛ деген ауыл бар қыр басында,

ЖЫРЫМ деген өзен бар жылғасында.

Сол Жырымда гүрілдеп сең жүруші ед,

Құс келіп қар еріген жыл басында.

 

Көлдерінің беті де иректелген,

Аққулары жүзетін үйрекпенен.

Аққуларды білмеймін қайда кетті,

Көлге барсам оларды сирек көрем.

 

Армандаймыз төбеде малдас құрып,

Көкжиекпен жылғасын жалғастырып.

Тіпті кейде ойнайтын едік біздер,

Бір ауылдың атауын алмастырып.

 

ҚОЙТАСЫН да сағындым, СИЫРЛЫСЫН,

Мен мұндамын, сен менен қиырмысың?

Беттер